κιαμούλτς (ο) [Επίθετο]

1. φρόνιμος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από το τουρκική λέξη κιαμίλ

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Είχͮεν έναν γυιόν κιαμούλ και αχουλούν.