κήπρος (ο) [Ουσιαστικό]

1. κηπουρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Τοτ’ κήπρου κόρη, πότε να γίνεσαι βασιλέα νύφε;