κέφιν (το) [Ουσιαστικό]

1. κεΐφι, επιθυμία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κεΐφ

   Ιδίωμα:
   Λίτσασα

   Παράδειγμα:
   Τ’ εμόν το κέφιν ατώρα έρ’τεν.