κετσίτ (το) [Ουσιαστικό]

1. διάβαση, πέρασμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παράδειγμα:
   Ατσ̌άπα θα δί’ μας κετσ̌ίτ’ ο Διπόταμον.