κεϊφσίκς (ο) [Επίθετο]

1. αδιάθετος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τούρκικη

   Παράδειγμα:
   Η γυναίκα τ’ ολίγον κεϊφσίζανα έτον και έπεσεν κά’ . (Ιδίωμα: Κοτυώρων)