κρίντζ (το) [Ουσιαστικό]

1. οι χόνδροι του κρέατος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   λέξη ηχοποιητή, αυτό που όταν τρώγεται βγάζει ήχο κριτς - κριτς

   Ιδιωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   Απριλί’ όλα̤ τα χορτάρια κρίντζια είν’. (εύθραυστα)