ατζαμιλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. απειρία, αμάθεια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Με τ’ ατζαμιλούχ’ν ατ’ έκοψεν το χͮέρ’ν ατ’.