ζαναάτ (το) [Ουσιαστικό]

1. τέχνη, επάγγελμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκικη

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Το ταχτσ̌ιλούχ' άσ̌κεμον ζαναάτ' εν'.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   ζαναατλής (επαγγελματίας)