χέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. χέρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Κρούγω χͮέρ' ή Δίγω χͮέρ'. (βοηθώ)
   2) Χͮέρ' 'κί δί' με. (δε με συμφέρει)
   3) Παίρω την στράταν σο χͮέρ'.
   4) Σο χͮέρι μ' έν'. (από μένα εξαρτάται)
   5) Τα χͮέρια τ' μακρέα είν'. (είναι κλέφτης)
   6) Τσακωμένον χͮέρ' σο μανίκ'. (για άνθρωπο ανήμπορο)
   7) Τρίβω τα χͮέρια μ'.
   8) Χͮέρ' και χͮέρ'. (τοις μετρητοίς)
   9) Το χͮέρ'ν ατ' κάθεν καικά έν'. (είναι άπορος)
   10) Έσυρεν το χͮέρ' από παν' ατ'. (τον εγκατέλειψε, ας ση δουλείαν: απεσύρθη)
   11) Το χͮέρ'ν ατ σο κρύον, σο χουλέν 'κί κρούει. (δεν κάνει τίποτα)
   12) Ντο έφτυσες σο χͮέρι μ' ν' αλείφτω σο κατσί σ'. (Τι καλό μου έκαμες για να σου ανταποδώσω;, Ιδίωμα: Άδισσας)
   13) Πέντε τεμάχια εμοιρά̤γαμε από πέντε χͮέρα̤ καρύδια. (από εικοσιπέντε)
   14) Το χͮέρι μ' ση γιαχάν. (να μη γλυτώσεις από τις απαιτήσεις μου)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό χείρ'

2. χέρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό χείρ

   χέρ(ι)

3. Πηγή: