χάρη (η) [Ουσιαστικό]

1. χάρισμα (πνευματικό) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Ούλια τα χάρα̤ εφόρτωσεν ατόν ο Θεός.
   2) Ατός πά είχͮεν άλλα χάρτα ασέκωτον. (είχε άλλα προτερήματα που να τον πάρει η ευχή)
   3) Βασίλισσα να είσ', αρνί μ', 'κί θα έ'εις ατόσον χάρην.
   4) Χάρην τ' ατουνού. (προς όφελος, προς ευχαρίστηση)

   Πληθυντικός:
   τα χάρα̤
   τα χάρτα (βλ. λ. ασέκωτος)

2. εύνοια, βραβείο 1) προσόν σωματικό ή ηθικό 2) δώρο που προσφέρεται στους νεόνυμφους και ιδίως στη νύφη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαιοελληνικό χάρις = κάλλος σωματικό, ευγνωμοσύνη, ευγενική συμπεριφορά