χαπάγκ (το) [Ουσιαστικό]

1. καταπακτή άνοιγμα τετράγωνο επάνω στο στάβλο, για να επικοινωνούν με αυτόν τη νύχτα και για να κλείσουν το στάβλο από μέσα το βράδυ. Είχε σκέπασμα ξύλινο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη χεπέγκ'

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Την νύχταν ας σο χαπάγκ' κατηβαίν'νε σο μαντρίν.