χαμάμιν (το) [Ουσιαστικό]

1. λουτρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Δύο γυμνοί σο χαμάμιν ταιριάζουνε.