μαρσούφ (το) [Ουσιαστικό]

1. μικρή πέτσινη τσάντα για αλάτι, κρεμασμένη από το λαιμό εκείνης που άρμεγε και από το οποίο έπαιρνε αλάτι για να δώσει σε κάθε αγελάδα πριν την αρμέξει Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη μάρσιπος

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

2. δερμάτινο σακκούλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη μαρσίπιον