χαμάλτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. αχθοφόρος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τρώει άμον χαμάλτς'. (πάρα πολύ)

   Ομμόριζα - Παράγωγα:
   χαμαλίκ ή χαμαλούχ (βαρειά, βάναυση εργασία)

2. αχθοφόρος, βαστάζος άνθρωπος πρόστυχος, βάναυσος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη hamal