συνεκνέσιον (το) [Ουσιαστικό]

1. συνοικέσιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση από:
   Α. Ασιατίδη

   Παράδειγμα:
   Θα παίρ’ ατέν και συνεκνέσιον ’κ’ έχω.