μαρμαροβούϊνον (το) [Ουσιαστικό]

1. βουνό από μάρμαρο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παράδειγμα:
   Να κουβαλήσει μάρμαρα απ’ το μαρμαροβούϊνον.