γυρευός (ο) [Ουσιαστικό]

1. ζητιάνος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το γυρεύων μετοχή του ρήματος γυρεύω

   Παράδειγμα:
   Ο γυρευόν γυρεύ' και δί' και τον κοταλέαν.

2. ζητιάνος, επαίτης Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. ζητιάνος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
4. ζητιάνος Πηγή: Ελληνικό Λεξικό Ποντιακής Διαλέκτου - Πολυχρόνη Ι. Μαυροκεφαλίδη

   Πληθυντικός αριθμός:
   γυρευήδες