κουμαντάρης (ο) [Ουσιαστικό]

1. αρχηγός, διοικητής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη komandar