κονίδα (η) [Ουσιαστικό]

1. κοριός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τη ποπά το μαξιλάρ' είχͮεν φτείρας και κόνιδας.

2. κόνιδα, κοριός γόνος της ψείρας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης