κουφολόεμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. το να κάνει κανείς κουφάλα σε δέντρο Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. κούφωμα του ξύλου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το ρήμα κουφολογώ