κιούπ (το) [Ουσιαστικό]

1. πιθάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τούρκικη λέξη kup

   κιούπ(ι)

2. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνείες:
   1) μεγάλο πήλινο δοχείο, πιθάρι
   2) ξύλινο δοχείο στρογγυλό (κυλινδρικό) όπου φύλαγαν το βούτυρο (Χρήση από: Π. Υψηλάντη)

   Παράδειγμα:
   Σήν Κιουρτσ̌ίαν (Γεωργία) σά κιούπια απέσ’ με την σκάλαν κατηβαίν’νε.