γύνιν (το) [Ουσιαστικό]

1. υνί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   το υνί του αρότρου

   Ποιητικό

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό ύνις

   Παράδειγμα:
   Τσοί κλέφτας εφοβέριζεν να μη κλέφ'νε το γύνιν.