κομπωτής (ο) [Ουσιαστικό]

1. εκείνος που εξαπατά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το ρήμα κομπώνω

   Ιδίωμα:
   Όφεως

   Παράδειγμα:
   Μοιρεαστή κομπωτής. (παροιμία, όποιος μοιράζει εξαπατά)

2. απατεώνας αυτός που ξεγελάει Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης