κισπετλής (ο) [Επίθετο]

1. με ωραίο παρουσιαστικό, ανάστημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κισπετλή

   Παράδειγμα:
   Η Παλλάσα κισπετλήσα και σ̌όνενα όλα̤ τ’ ατέτια εποίν’νεν.

2. αυτός που έχει ωραίο παράστημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)