κέϊφ (το) [Ουσιαστικό]

1. διασκέδαση, φαγοπότι, διάθεση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   αραβική, από την αραβική λέξη keif

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παραδείγματα:
   1) Τ’ Αηλία εποίκαμε τρανόν κεΐφ’.
   2) ’Κ’ έχω το κεΐφι μ’.
   3) Έρχουμαι σό κεΐφι μ’.