μονοστέφανα (τα) [Ουσιαστικό]

1. εκείνοι που στεφανώθηκαν μια φορά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τ’ εμά τα τραβωδίας χωρίζ’νε μονοστέφανα.