μομότς (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: μομότσ̌' Προφορά: μομότς

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ο κωνοειδής καρπός του έλατου, πεύκου, κουκουναριάς

   Ιδίωμα:
   Λίτσασα, Σταυρί

   Παράδειγμα:
   Σή τσ̌αγί’ το φκάλιν (κεφάλι) δύο μομότσ̌α̤ εσ̌ύρισκαν.