μνήμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. μνήμα, τάφος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό μνῆμα

   Παράδειγμα:
   Εκεί ταφίν ’κί ανοίεται, μνήμαν ’κί στερεούται.