μισκίντς (ο) [Επίθετο]

1. χαμένος, άθλιος, φτωχός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παραδείγματα:
   1) Πέντε γράμματα ’κ’ έμαθεν ο μισκίντς.
   2) Ήτονε μισκίνης και τσ̌αναπέτης, το μισκινλίκ’ν ατου κανείς ’κ’ είχͮε.

2. μίζερος, σιχασιάρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   μισκίντς (-ης)