Προέλευση:
αρχαία - αυτοπαθητική αντωνυμία
Χρησιμοποιείται:
(α) σε γενική κοινού γένους και αριθμού με την πρόθεση από (αφ') επομένων των προσωπικών αντωνυμιών : αφ' εαυτού μου - σου - ατού - εμούν - έσουν - άτουν
(β) σε αιτιατική κοινού γένους και αριθμού επομένων των προσωπικών αντωνυμιών:
σον εαυτόν μ΄, σον εαυτόν ατούν
(γ) σε ονομαστική: o νιαυτός μου = εγώ ο ίδιος. το ν προκύπτει από το άρθρο τον και λάθος χωρισμό