μονή (η) [Ουσιαστικό]

1. μόνασμαν, φιλοξενία ύπνος μίας νύχτας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Όλα̤ τ’ όρνα̤ σην μονήν κι ο χόχορον σην βοσ̌κήν.