δέμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. δεσμός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνείες:
   1) σχοινί με το οποίο δένουν τα ζώα στο παχνί, το σκοινί των ζώων
   2) θέμα ή εξαρτώμενον (Ιδίωμα: Αργυρούπολης)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό δέμα = δεσμός

   Παραδείγματα:
   1) Το ζων έκοψεν το δέμαν εθε κι εντώκεν το μουσκάρ’.
   2) Εκλειδώθεν σ’ έναν ασκηταρείον ση Χαρίαννας το δέμαν. (θέμα)

2. Πηγή: