χαλά (η) [Ουσιαστικό]

1. αποχωρητήριο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Έφαεν τη χαλά̤ν. (έκαμε εκείνο που δεν έπρεπε)
   2) Έφαεν την εβδομάδαν με την χαλά̤ν. (λέγεται για κάποιον πολύ βραδυκίνητο, Ιδίωμα: Σταυρί)
   3) Άντρας ατ’ς χαλά̤ν έν’. (είναι ακάθαρτος, αναξιοπρεπής, αξιοκαταφρόνητος)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς