καλαπίταγος (ο) [Επίθετο]

1. αυτός που πρόθυμα εκτελεί θελήματα ανωτέρων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα συνθετικά καλός + απιτάζω (επιτάσσω)