γκιαούρ (ο) [Επίθετο]

1. άπιστος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική giaur - περσική gahr: πυρολάτρης

   Παρατήρηση:
   Χαρακτηρισμός των Μωαμεθανών για τους Χριστιανούς.

   γκιαούρ (-ης)