μαζαράτ (το) [Ουσιαστικό]

1. κακό, κακία Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. σκάνδαλο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Σα κάθα έναν πανηύρ εβγάλ’ μαζαράτ.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   μαζαρατλής, -ήσα, -ήν (σκανδαλοποιός)