γουσμάτ (το) [Ουσιαστικό]

1. τύχη, μοίρα, πεπρωμένο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κουσμέτ

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Γουσμά̤τ’ ’κ’ έν’ να αντρίεις.