χισμέτιν (το) [Ουσιαστικό]

1. υπηρεσία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Νικόπολης

   Παράδειγμα:
   Ο διάκον εποίνεν το δεσπότ’ χιζμέτιν.