γουρπάτ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξενιτιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κουρμπέτ

   Παράδειγμα:
   Οι παλαιοί οι Σαντέτ' σην Οβάν εποίν'ναν γουρπά̤τ’.

   Παράγωγο:
   γουρπατζής (ξενιτεμένος)