κοβλάκ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξύλινο κυλινδρικό δοχείο με πώμα για να βάλουν βούτυρο, πασ̌κιτάν, τσ̌οκαλίκ κ.λ.π. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τα ποστάλια μ’ άμον κοβλάκια. (μεγάλο, χοντρό)

2. στρόγγυλο αλουμινένιο σκέυος για το άρμεγμα Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Γάλαν κ'εσέγκεν σο κοβλάκ.

3. ξύλινο δοχείο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης