κλέμαν (το) [Ουσιαστικό]

1. ο ερπυστικός κορμός πολλών φυτών (κολοκυθιάς, αγγουριάς, αλλά και της πατάτας, φασουλιού) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το ουσιαστικό κλήμα

   Παραδείγματα:
   1) Άμον κλέμαν. (λεβέντης)
   2) Το παιδίν ατ’ κλέμα. (λεβέντης)

2. κληματοειδής βλαστός φυτού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης