κιορτάν (το) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Βλ.λ. κερτάν

2. λαιμός, στήθος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   κιορτάν(ι)

3. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   το πισινό μέρος του λαιμού (κοτύλα)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Το λύκο ερώτεσανε το κιορτάνι σ’ γιατί ένι παχͮύ.