καλομηνέσ (το) [Ουσιαστικό]

1. αυτό που γεννιέται το Μάιο, που γίνεται το Μάιο Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Τα δάκρυα μ’ εκυλίουσαν Καλομηνέσια λάζια.

2. το γεννημένο τον μήνα Καλομηνά-Μάιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τη λέξη Καλομηνάς