κεντή (η) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   ο ίδιος, ο εαυτός μου

2. εαυτός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Την κεντήν ατ’ ’κ’ επόρ’νεν να ελατάριζεν.
   2) Η κάθε μία είπε με την κεντήν ατες.
   3) Κεντί-κεντινέ (αφ’ εαυτού της, μόνη της)

   Προέλευση:
   τουρκική