γουρνά (η) [Ουσιαστικό]

1. βρύση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνείες:
   κάνουλα, το ελληνικό κρουνός

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη κουρνά

   Ιδίωμα:
   Τσίτης

   Παράδειγμα:
   Έβαλαμεκ’ έναν γουρνάν να μή διαβαίν κά’ το περβάζ’.