Προέλευση:
από το αρχαίο ουσιαστικό στόμα
Υποκοριστικό:
στομόπον
Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
1) Το στόμαν ατ’ ντο λέει τ’ ωτία τ’ ’κι ακούγ’νε.
2) Στόμαν εχͮ' και λαλίαν ’κ’ εχͮ'.
3) Στόμαν ’κι ανοί’.
4) Στόμαν απάν’ ’κι φερ’ για τη νύφεν ατ’ς.
5) Το στόμαν ατ’ απάν’ ’κ’ έρ’ται.
6) Κρατώ το στόμα μ’. (σωπαίνω)
7) Τη μαχͮαιρί’ το στόμαν.
8) Η κοιλία σο στόμαν. (έγκυα με κοιλία πολύ φουσκωμένη)
9) Το στόμαν ατ’ άμον απάκ’.