απαρδάλ (το) [Επίθετο, Ουσιαστικό]

1. αδέσποτο αυτό που μακάρι να χαθεί Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. ρημάδι, παλιόρουχο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   απαρδάλ(ι)

3. αδέσποτο εκείνο που είθε να χαθεί, να καταστραφεί (πάντοτε σαν κατάρα) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο πάρδαλις (παρδαλός)

   Παραδείγματα:
   1) Άκλερα και απαρδάλα̤ να γίν’νταν. (αδέσποτο)
   2) Αστόχͮ και απαρδάλ' να γίνεται. (αδέσποτο)
   3) Τοπλάεψον και έπαρ’ τα τα φορτωδέματα σ’ μη γίνταν απαρδάλα̤. (αδέσποτο)